خانه / آشنایی با روستای اوجور / آشنایی با روستای اوجور

آشنایی با روستای اوجور

«معرفی روستای اوجور»

بخش اول:
روستای اوجور در۷ کیلومتری سرعین و ۳۵ کیلومتری غرب اردبیل واقع شده است و از شرق با روستای علیداشین از شمال با روستای ورگسران و از جنوب با روستاهای آلوارس و شایق هم مرز میباشد. در قدیم بدلیل برخورداری روستا از آب فراوان و کافی با نام (آبجور) شناخته می شده ولی با مرور زمان و خشکسالی نام آن به اوجور تغییر یافته.
«قدمت روستای اوجور»:
در مورد قدیمی بودن هر روستا‌از نظر محققین چندین عامل تأثیر گذار است برای مثال وجود قبور قدیمی، آثار وبناهای قدیمی، مدرک مکتوب تاریخی و… که بیشتر آن در مورد قدمت روستای اوجور صدق میکند و از جمله آنها میتوان به این موارد اشاره کرد:
۱)وجود قبوری در اطراف روستا که قدمت آن مشخص نیست و اهالی از دین و قدمت وحتی شیوه زندگی اهالی این قبور بی خبرند و فقط نقل و قولهایی در مورد این قبور شنیده اند.
۲)وجود قبری که از قدیم الایام در کنار روستای فعلی قرار داشته اما اهالی از نام شخص مدفون شده در این قبر بی خبر بودند اما با توجه به معجزاتی که دیده بودند این قبر برای آنها قابل احترام بود و با نام (مُعْجُز) شناخته میشد اما جدیداً با خوابهایی که تعدادی از اهالی روستا دیده بودند و با توجه به پیگیری آنها مشخص شد که صاحب این قبر از نوادگان امام حسین(ع) بوده است و در حال حاضر مراحل ساخت آن انجام میگیرد.
۳)آثار و بناهایی که در منطقه (قوردی بلاغ) وجود دارد که نشان از قدمت روستا میباشد و حتی گفته میشود تیره های (داداش خان) و (عبداله لو) ساکن قوردی بلاغ بوده اند و شخصی بنام حاج فرج با حکم حکومتی از عباس میرزا ولیعهد وقت که ساکن تبریز بوده و با آن حکم توانست آنها را از قوردی بلاغ بیرون براند.
۴)در حال حاضر تنها مدرک تاریخی مکتوب در مورد روستای اوجور کتابی است بنام (سرعین در گذر تاریخ) که به گوشه ایی از قدمت روستا اشاره کرده است و نویسنده ذکر کرده که محل قدیمی روستا در زمان عباسیان زندان حکومتی بوده و حتی گفته میشود که (سیدعلی نواح) امامزاده روستا در این زندان محبوس بوده است .
در زمان قدیم در مجاورت روستا چندین رودخانه قرار داشته بنامهای
۱)رودخانه علیداشین که در شرق روستا بوده
۲)رودخانه کند آرخی که اکثر خانه های حول این رودخانه بنا شده بودند ولی امروزه این رودخانه کاملاً خشک شده است.
۳)رودخانه صددره سی که در جنوب روستا قرار داشته است که از این رودخانه ها برای آبیاری مزارع استفاده میشده. البته روستا دارای چندین چشمه بوده که بیشتر آن بعد از زلزله سال ۱۳۷۵ کاملاً خشک گردیده که از معروفترین آنها چشمه ایی بوده که در خود روستا وجود داشت و دارای آب شیرین و هم آب شور بوده که از آب شور برای دام ها و آبیاری مزارع اطراف استفاده میشده و اهالی با ایجاد حوضچه ایی کوچک بصورت نوبتی از آب حوضچه استفاده میکردند که به (شور گولی) معروف است.
بخش دوم:
«معرفی روستای فعلی»:
روستای اوجور درزمان حال دارای دو بخش است. ۱)روستای قدیم که در زلزله ویران شد. ۲) روستای جدید که به همت اهالی و دولت بنا گشته البته جدیداً در روستای قدیم نیز خانه هایی بنا میگردد. در روستای فعلی بیش از ۱۳۵خانوار زندگی میکنند که تعدادی از آنها بصورت فصلی به روستا می آیند. روستای اوجور از سطح دریا بیش از۲۰۰۰هزار متر ارتفاع دارد و دارای بهار و تابستان معتدل و زمستانی سرد است و مسیر روستا آسفالت و اهالی آن نیز کاملاً بومی هستند.
اکثر خانه های روستا با توجه به تابش آفتاب و کوهستانی بودن منطقه جهت شرقی-غربی دارند. در طراحی و ساخت روستا علاوه بر بخشهای استراحت و مطبخ و…. انبار محصولات کشاورزی علوفه، طویله و مرغداری نیز در نظر گرفته شده مصالح بکار رفته در منازل روستای قدیم چوب، خشت، سنگ و کاهگل بوده ولی در منازل جدید از آهن، آجر، سیمان و سنگ استفاده شده است.
«محصولات زراعی و دامی»:
از محصولاتی که در روستا کشت میشوند میتوان به گندم، جو، عدس، گاو دانه، سیب زمینی یونجه و شبدر اشاره کرد ولی در زمان نه چندان دور نخود و هویج نیز برداشت میشده از محصولات دامی نیز میتوان به شیر، کره، ماست و پنیر اشاره کرد اخیراً تعداد اندکی از اهالی به زنبور داری مشغول هستند. در گذشته برخی از بانوان روستا به فرش بافی و گلیم بافی مشغول و جوراب و لباس های گرم خود را میبافتند ولی این حرفه هم اکنون در روستا وجود ندارد.
«پوشش اهالی» :
پوشش مردان تفاوت چندانی با سایر نقاط ایران ندارد آنها کت و شلوار و یک کلاه پشمی یا لبه دار به سر میگذارند.
اما زنان روستا از لباسهای سنتی و محلی استفاده میکنند آنان پیراهن بلند که تا قوزک پا میرسد که اصطلاحاً (تومان کوینک) میگویند را بهمراه یک جلیقه میپوشند و بر سر خود نیز (یایلیق) میبندد.
«انواع غذاها»:
از غذاهای محلی روستا میتوان به آبگوشت و آش دوغ اشاره کرد با نان محلی بسیار خوشمزه است.
«طایفه های ساکن روستا»:
با توجه به محل قرار گرفتن روستا که خوش آب و هوا بوده و موقعیت بسیار مناسبی داشته از قدیم الایام محل عبور و گذر طوایف و شاهسون ها بوده که از مهم ترین این طایفه ها میتوان (طایفه تکله) را نام برد که
فی الحال بیشتر ساکنین روستا متعلق به این طایفه میباشند. طایفه تکله دارای ۶تیره است که از این تیره ها تعداد ۳ تیره ساکن روستای اوجور هستند که این تیره ها عبارتنداز:۱)کُلَواند یا کولاواند ۲)حاجزَرّلو یاحاج زَرّی ۳)قَره لَر یا قارالار
دیگر طایفه های روستا به شرح ذیل است:
۱)اماشتی ۲)بالّیجالی ۳)فیض الهی ۴)عبدولالی ۵)هزّلی ۶)ممدلی ۷)نوباتالی می باشند.
«مناطق گردشگری روستا»:
از مناطقی که میتواند باعث جذب گردشگر به روستا شود میتوان امامزاده روستا، قبرستان قدیمی، قوردی بلاغ دربند مشترک ورگسران-اوجور و ساری درسی را نام برد.
«شهدای روستا»:
روستای اوجور ۵شهید را تقدیم کشور عزیزمان ایران داده است که مزار ۳تن از آنها در روستا (شهید جابر درگاهپور، شهید بخشعلی اصلانی و شهید بشیر خدایی) و مزار یک تن در قزوین (شهید علی «قطار »کریمی) و مزار یک تن نیز دیگر نیز در اردبیل(شهید کربلایی علی افسر دلیر) می باشند.
هم چنین روستا دارای چندین آزاده و جانباز دفاع مقدس است.
«سخن آخر»:
در پایان بهتر است گفته شود که میزان مهاجرت جوانان از روستا افزایش یافته که متأسفانه این امر برای‌ روستا مناسب نبوده و باعث پسرفت روستا میشود مسئولین روستا با انجام کارهای اشتغال زا باید زمینه ایجاد شغل را در روستا مهیا نموده که بزرگترین عامل مهاجرت به شهر همین مسئله شغل است.

به امید سرافرازی و پایندگی روستای عزیزمان اوجور
موفق و مؤید باشید .

 

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *